Zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane

Zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane

Czasem czujesz się całkowicie bez energii, zrezygnowany, bez chęci do czegokolwiek.

Innym razem jesteś spięty, roztrzęsiony i nie możesz przestać analizować wszystkiego w głowie.

Bywa, że te dwa stany przeplatają się w ciągu jednego dnia – albo występują jednocześnie.

Wiesz, że coś jest nie tak, ale nie potrafisz tego ubrać w słowa.

To właśnie może być zaburzenie depresyjne i lękowe mieszane – stan, który nie mieści się w sztywnych kategoriach, ale który realnie wpływa na Twoje życie.

I który, choć trudny do uchwycenia, jest znany i możliwy do leczenia.

Kluczowe wnioski

  • To zaburzenie, w którym występują zarówno objawy depresji i lęku; żadne z nich nie dominuje na tyle, by postawić jednoznaczną diagnozę.
  • Osoby z tym zaburzeniem doświadczają mieszanych objawów depresyjnych i lękowych, takich jak brak energii, wewnętrzny niepokój czy trudności z odpoczynkiem.
  • Leczenie tego zaburzenia obejmuje psychoterapię, np. poznawczo-behawioralną (CBT), oraz farmakoterapię, które pomagają rozpoznać i regulować emocje oraz poprawić jakość życia.
  • Zaburzenie prowadzi do wycofania, przeciążenia i spadku samooceny, utrudniając codzienne funkcjonowanie i relacje międzyludzkie.

Czym są zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane?

To zaburzenie, w którym występują zarówno objawy depresji, jak i objawy lękowe, ale żadne z nich nie dominuje na tyle, by można było postawić „czystą” diagnozę depresji lub zaburzeń lękowych

To, co je wyróżnia, to właśnie to pomieszanie – emocji, myśli, objawów fizycznych.

I często też trudność w zrozumieniu samego siebie: „Dlaczego raz jestem taki, a raz zupełnie inny?”

Zaburzenia depresyjno-lękowe mieszane bywają niedoceniane, bo nie pasują do prostych etykiet.

Osoba może funkcjonować na pozór „w porządku”, ale wewnątrz zmagać się z ogromnym napięciem, zmęczeniem i poczuciem braku wpływu.

Bezpłatny test online depresji

 

Jak zaburzenia lękowe mają się do depresyjnych?

Zaburzenia lękowe i depresyjne często występują razem – u jednej osoby mogą się przeplatać lub nakładać.

Choć to dwa różne rodzaje trudności, mają ze sobą wiele wspólnego.

Oba wpływają na nastrój, sposób myślenia, poziom energii i ogólne funkcjonowanie.

Lęk często „nakręca” napięcie i przeciążenie, a to z czasem może prowadzić do wyczerpania emocjonalnego i spadku nastroju – czyli do objawów depresyjnych

Z kolei depresja może osłabiać odporność psychiczną, przez co nawet drobne wyzwania wywołują silny niepokój.

To jak błędne koło – dlatego w terapii ważne jest, żeby patrzeć na cały obraz, a nie tylko pojedyncze objawy.

Co możesz czuć, gdy towarzyszą ci zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane? Objawy

  • Z jednej strony: brak energii, chęci, radości, motywacji.
  • Z drugiej strony: ciągły wewnętrzny niepokój, zamartwianie się, nadmierne napięcie w ciele.
  • Masz trudności z odpoczynkiem – bo nawet kiedy leżysz, głowa pracuje.
  • Emocje zmieniają się szybko, są nieprzewidywalne i męczące.
  • Czasem wszystko Cię przerasta, a jednocześnie boisz się, że coś zawalisz, nie nadążysz, nie spełnisz oczekiwań.
  • Masz poczucie, że nie jesteś „naprawdę chory/a”, ale też że to, co się z Tobą dzieje, to nie jest tylko „gorszy dzień”.

To właśnie mieszany charakter tych objawów sprawia, że tak trudno o trafną diagnozę – ale specjalista rozpozna to, nawet jeśli sam/a nie umiesz tego dokładnie opisać.

Jak to wpływa na życie?

Wielu pacjentów mówi: „Ja się po prostu męczę sobą”.

Bo nie da się ani odpocząć, ani działać.

Nie ma spokoju, ale nie ma też napędu.

Praca staje się wysiłkiem, relacje męczące, nawet codzienne obowiązki urastają do rangi wyzwań.

To zaburzenie często prowadzi do wycofania, przeciążenia i spadku samooceny – właśnie dlatego, że trudno znaleźć w sobie stały punkt oparcia.

Raz czujesz się nadwrażliwy, raz zobojętniały.

Raz boisz się ludzi, raz masz wrażenie, że wszyscy o Tobie zapomnieli.

I nie bardzo umiesz sobie tego wytłumaczyć.

Czy da się z tego wyjść?

Tak.

Choć mieszane zaburzenia depresyjno-lękowe są nieco bardziej „rozmyte” niż klasyczne diagnozy, nie są mniej realne – i nie są mniej leczone.

Najczęściej stosuje się:

  • psychoterapię, np. poznawczo-behawioralną (CBT), która pomaga rozpoznawać i regulować emocje, uczyć się odpoczywać bez poczucia winy i działać mimo wewnętrznego chaosu,
  • farmakoterapię, jeśli objawy są silne i długotrwałe – dobór leków zależy od indywidualnego przebiegu i decyzji psychiatry,
  • zmiany w codziennym stylu życia, które stabilizują układ nerwowy: regularny sen, aktywność fizyczna, przerwy w pracy, kontakt z bliskimi, ograniczenie bodźców.

Nie musisz od razu wiedzieć, czy to „depresja”, „nerwica”, „coś między” – wystarczy, że powiesz psychologowi, co czujesz.

Nazwa nie musi być precyzyjna, żeby pomoc była skuteczna.

Umów się na psychoterapię

 

Źródła

  • Möller, H., Bandelow, B., Volz, H., Barnikol, U., Seifritz, E., & Kasper, S. (2016). The relevance of ‘mixed anxiety and depression’ as a diagnostic category in clinical practice. European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience, 266, 725 – 736. https://doi.org/10.1007/s00406-016-0684-7
  • Groen, R., Ryan, O., Wigman, J., Riese, H., Penninx, B., Giltay, E., Wichers, M., & Hartman, C. (2020). Comorbidity between depression and anxiety: assessing the role of bridge mental states in dynamic psychological networks. BMC Medicine, 18. https://doi.org/10.1186/s12916-020-01738-z

 

Dowiedz się więcej

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Najnowsze artykuły