Etapy terapii psychodynamicznej

Etapy terapii psychodynamicznej

Terapia psychodynamiczna to podejście oparte na założeniu, że nasze obecne trudności mają korzenie w nieuświadomionych konfliktach, wczesnych doświadczeniach i relacjach z ważnymi osobami. 

Praca w tym nurcie terapeutycznym polega na odkrywaniu tego, co ukryte „pod powierzchnią” – myśli, emocji i wzorców zachowań, które wpływają na nasze życie, choć często nie zdajemy sobie z nich sprawy.

Proces ten przebiega etapami, a każdy z nich ma swoje cele i charakterystyczne wyzwania.

Kluczowe wnioski

  • Terapia psychodynamiczna wymaga dłuższego czasu, ponieważ pracuje nad głęboko zakorzenionymi, nieświadomymi wzorcami i konfliktami.
  • Początkowe spotkania służą poznaniu pacjenta, budowaniu zaufania oraz relacji, która staje się głównym narzędziem pracy.
  • Pacjent odkrywa nieświadome emocje i mechanizmy obronne, co umożliwia zrozumienie źródeł trudności i przygotowanie do zmiany.
  • Wnioski z terapii są stopniowo wprowadzane w życie, a zakończenie procesu wzmacnia samodzielność i poczucie własnej siły pacjenta.

Ile trwa terapia psychodynamiczna?

Terapia psychodynamiczna zazwyczaj trwa dłużej niż krótkoterminowe formy pomocy psychologicznej.

W zależności od zgłaszanych trudności, może obejmować kilkanaście miesięcy, a czasem nawet kilka lat regularnych spotkań.

Sesje odbywają się najczęściej raz lub dwa razy w tygodniu.

Tak długi czas nie jest przypadkowy – praca w tym nurcie dotyczy głęboko zakorzenionych schematów, nieświadomych konfliktów i powtarzających się wzorców relacji.

Potrzeba więc cierpliwości, aby je rozpoznać, zrozumieć i stopniowo zmieniać.

Ważne jest jednak to, że tempo terapii zawsze dostosowuje się do potrzeb i możliwości konkretnej osoby.

Etap 1: Nawiązanie kontaktu i diagnoza

Pierwsze spotkania to czas wzajemnego poznania.

Pacjent opowiada o swoich trudnościach, historii życia i oczekiwaniach wobec terapii.

Terapeuta uważnie słucha, zadaje pytania i pomaga zrozumieć, jakie mechanizmy mogą kryć się za zgłaszanymi problemami.

To także moment na zbudowanie podstawowego poczucia bezpieczeństwa i zaufania – niezbędnego do głębszej pracy.

Podczas tego etapu staraj się mówić otwarcie o tym, co czujesz i czego oczekujesz od terapii.

Nie musisz od razu wchodzić w głębokie emocje – wystarczy szczerość w opisie trudności.

To fundament zaufania i poczucia bezpieczeństwa, które umożliwią dalszą pracę.

Etap 2: Budowanie relacji terapeutycznej

Relacja między pacjentem a terapeutą staje się głównym narzędziem pracy. 

Emocje, które pacjent zaczyna odczuwać wobec terapeuty (np. zaufanie, złość, tęsknota), często odzwierciedlają jego wcześniejsze doświadczenia z innymi ważnymi osobami.

Ten proces nazywa się przeniesieniem.

Analiza tego, co dzieje się w relacji terapeutycznej, pozwala lepiej zrozumieć schematy funkcjonowania pacjenta i ich źródła.

Obserwuj swoje reakcje i emocje wobec terapeuty.

Zastanów się, czy odczuwasz podobne lęki, oczekiwania czy frustracje jak w kontaktach z innymi.

To cenny materiał do analizy i nauki nowych sposobów budowania relacji.

Etap 3: Eksploracja nieświadomości

Na tym etapie praca wchodzi głębiej.

Terapeuta zachęca pacjenta do swobodnego mówienia o swoich myślach, uczuciach i fantazjach – nawet jeśli wydają się one dziwne, wstydliwe czy chaotyczne.

Dzięki temu możliwe jest dotarcie do treści nieświadomych: stłumionych emocji, ukrytych lęków czy sprzecznych pragnień.

Terapeuta pomaga je nazwać, zrozumieć i powiązać z doświadczeniami z przeszłości.

Staraj się nie oceniać swoich myśli i uczuć.

Nawet jeśli wydają się chaotyczne lub niewygodne, warto je zgłaszać – to one często wskazują, co warto zrozumieć i zmienić.

Etap 4: Analiza oporu

W trakcie terapii często pojawia się opór – mechanizmy, które chronią pacjenta przed bolesnymi odkryciami.

Może on przyjmować różne formy: milczenie, spóźnianie się, bagatelizowanie problemu czy unikanie pewnych tematów. 

Analiza oporu jest ważną częścią procesu, ponieważ właśnie tam kryją się kluczowe treści – to, co najtrudniejsze do przyjęcia, a zarazem najbardziej istotne dla zmiany.

Zwracaj uwagę na momenty, kiedy czujesz opór – to sygnał, że pojawiła się ważna treść do przepracowania.

Otwartość i dyskusja z terapeutą o trudnościach w pracy nad sobą przyspiesza proces zmiany.

Etap 5: Integracja i zmiana

Kiedy pacjent uświadamia sobie źródła swoich trudności, kolejnym krokiem jest stopniowe wprowadzanie zmian w codziennym życiu.

Zrozumienie własnych schematów pozwala wybierać inaczej, budować zdrowsze relacje i lepiej radzić sobie z emocjami. 

Nie chodzi tylko o wgląd, ale o praktyczną transformację – wykorzystanie tego, co odkryto, do realnego funkcjonowania tu i teraz.

Staraj się świadomie stosować nowe umiejętności poza gabinetem.

Zauważanie i ćwiczenie zmian w praktyce sprawia, że terapia przestaje być „teoretyczna” i staje się realnym wsparciem w życiu.

Etap 6: Zakończenie terapii

Moment zakończenia terapii bywa trudny – często budzi smutek, poczucie straty, a czasem także lęk przed samodzielnym funkcjonowaniem.

Jednak jest też ważnym elementem procesu. 

Przepracowanie tego rozstania w bezpiecznej relacji terapeutycznej daje pacjentowi doświadczenie, że można kończyć ważne relacje bez dramatycznego zerwania czy poczucia porzucenia.

To etap podsumowania i wzmocnienia osiągniętych zmian.

Przygotuj się emocjonalnie na zakończenie.

Warto podsumować osiągnięcia i zastanowić się, które strategie będą Ci nadal towarzyszyć.

Zakończenie terapii może być doświadczeniem budującym poczucie własnej siły i niezależności.

Terapia psychodynamiczna to proces wymagający czasu i zaangażowania, ale prowadzący do głębokiej zmiany.

Jej etapy – od nawiązania kontaktu, poprzez eksplorację nieświadomości, aż do zakończenia – tworzą spójną drogę, która pozwala zrozumieć siebie na nowo.

Wiedza o poszczególnych krokach pomaga pacjentowi lepiej orientować się w procesie i z większym spokojem przyjmować to, co dzieje się w trakcie terapii.

Umów się na psychoterapię

 

Źródła

  • Dagnino, P., & Calderón, A. (2022). Tracking Psychodynamic Foci: Trajectories Through the Therapeutic Process. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.786240. 

Dowiedz się więcej

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Najnowsze artykuły