Depresja dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn, ale badania pokazują, że to właśnie kobiety chorują na nią częściej.
Różnice biologiczne, psychologiczne i społeczne sprawiają, że ryzyko wystąpienia depresji u kobiet jest nawet dwa razy wyższe, a jej obraz kliniczny bywa inny niż u mężczyzn.
Zrozumienie przyczyn pozwala nie tylko lepiej rozpoznać pierwsze objawy, ale też skuteczniej szukać pomocy i wsparcia.
Kluczowe wnioski
- Depresja u kobiet zwykle wynika z nakładania się czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych, co wymaga wielopłaszczyznowego leczenia.
- Perfekcjonizm, nadmierna samokrytyka i skłonność do zamartwiania się zwiększają podatność kobiet na depresję.
- Kobiety częściej doświadczają podwójnego obciążenia obowiązkami zawodowymi i domowymi oraz nierówności społecznych, co zwiększa ryzyko depresji.
- Dziedziczenie podatności, traumy, samotne macierzyństwo, przewlekły stres opiekuńczy i choroby przewlekłe zwiększają ryzyko depresji u kobiet.
- Zmiany hormonalne w cyklu miesiączkowym, ciąży i menopauzie znacząco wpływają na ryzyko depresji u kobiet poprzez oddziaływanie na układ nerwowy i neuroprzekaźniki.
Czynniki biologiczne i hormonalne
W życiu kobiety zachodzą ogromne zmiany hormonalne, które silnie wpływają na psychikę.
Związane są m.in. z:
- cyklem miesiączkowym – u niektórych kobiet objawy depresyjne nasilają się przed menstruacją (zespół napięcia przedmiesiączkowego, PMDD),
- ciążą i połogiem – zmiany hormonalne, a także presja i zmęczenie związane z macierzyństwem mogą prowadzić do depresji poporodowej,
- okresem menopauzy – spadek poziomu estrogenów sprzyja obniżeniu nastroju i lękom.
Hormony wpływają na układ nerwowy i regulację neuroprzekaźników, takich jak serotonina czy dopamina, które odpowiadają za stabilność nastroju.
Bezpłatny test online depresjiCzynniki psychologiczne
Wiele kobiet dorasta w przekonaniu, że powinny być „wystarczająco dobre” w każdej roli: matki, partnerki, córki, pracownicy.
Te wysokie oczekiwania – często nierealne – sprawiają, że łatwo wpaść w pułapkę perfekcjonizmu.
Gdy coś się nie udaje, pojawia się poczucie winy, samokrytyka i wewnętrzne przekonanie, że „to moja wina”.
Z biegiem czasu takie myślenie może prowadzić do obniżenia nastroju i depresji.
Kobiety są też częściej niż mężczyźni skłonne do zamartwiania się, analizowania i przeżywania problemów na nowo.
Ta nadmierna autorefleksja, choć bywa zaletą, w trudnych momentach staje się czynnikiem podtrzymującym depresję.
Czynniki społeczne i kulturowe
Nie można mówić o depresji u kobiet, nie uwzględniając kontekstu społecznego.
Kobiety często noszą na swoich barkach „podwójny ciężar” – pracują zawodowo, a jednocześnie zajmują się domem i opieką nad bliskimi.
Taki tryb życia prowadzi do chronicznego zmęczenia i braku przestrzeni na własne potrzeby.
Istotne są również:
- nierówności społeczne i ekonomiczne – mniejsze zarobki, większe ryzyko ubóstwa,
- podwójne obciążenie – łączenie obowiązków zawodowych z domowymi,
- przemoc i nadużycia – kobiety częściej doświadczają przemocy psychicznej, fizycznej czy seksualnej, co zwiększa ryzyko rozwoju depresji.
Czynniki biologiczno-psychospołeczne – model integracyjny
Depresja u kobiet nie ma jednej przyczyny – najczęściej wynika z połączenia kilku czynników.
Przykładowo: zmiany hormonalne po porodzie mogą aktywować ukryte wcześniej schematy myślenia.
Wyobraźmy sobie, że świeżo upieczona mama doświadcza spadku hormonów po porodzie, czuje się przeciążona obowiązkami, a jednocześnie nie otrzymuje wsparcia od partnera czy rodziny.
Wszystkie te czynniki nakładają się na siebie i prowadzą do głębokiego kryzysu psychicznego.
To dlatego leczenie depresji powinno obejmować różne płaszczyzny – czasem farmakoterapię, czasem psychoterapię, a najlepiej połączenie obu.
Kluczowe jest też odbudowywanie sieci wsparcia społecznego, aby kobieta nie czuła się samotna w swoich zmaganiach.
Czynniki ryzyka specyficzne dla kobiet
Do najczęstszych dodatkowych czynników ryzyka należą:
- depresja u matki lub sióstr (dziedziczenie podatności),
- przebyte traumy w dzieciństwie,
- samotne macierzyństwo,
- przewlekły stres opiekuńczy (opieka nad dziećmi, osobami starszymi),
- choroby przewlekłe i bólowe, które częściej dotykają kobiet.
Przyczyny depresji u kobiet są złożone i obejmują zarówno wahania hormonalne, jak i czynniki psychologiczne oraz społeczne.
To właśnie ta wielowymiarowość sprawia, że kobiety są bardziej narażone na epizody depresyjne niż mężczyźni.
Pamiętajmy jednak, że niezależnie od przyczyny, depresja jest chorobą, którą można i warto leczyć – odpowiednia terapia i wsparcie pozwalają odzyskać równowagę i lepsze życie.
Umów się na psychoterapię
Źródła
- Albert, P. (2015). Why is depression more prevalent in women?. Journal of psychiatry & neuroscience : JPN, 40 4, 219-21 . https://doi.org/10.1503/JPN.150205.
- Kuehner, C. (2017). Why is depression more common among women than among men?. The lancet. Psychiatry, 4 2, 146-158 . https://doi.org/10.1016/S2215-0366(16)30263-2.
- Maji, S. (2018). Society and ‘good woman’: A critical review of gender difference in depression. International Journal of Social Psychiatry, 64, 396 – 405. https://doi.org/10.1177/0020764018765023.
Dowiedz się więcej
- Objawy depresji u kobiet
- Dlaczego depresja może wrócić?
- Od czego zaczyna się depresja?
- Niska samoocena a depresja
- Jak poradzić sobie z depresją? Praktyczny przewodnik
- Jak pomóc osobie z depresją? – Praktyczny poradnik



