Stany lękowe to poważny problem, który może znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie osoby nimi dotkniętej.
Wspieranie bliskiej osoby w takich chwilach wymaga empatii, cierpliwości oraz wiedzy na temat skutecznych metod pomocy.
Przedstawiamy przewodnik, który pozwoli na efektywne wspieranie osoby zmagającej się z lękiem.
Kluczowe wnioski
- Zrozumienie emocji osoby z lękiem, otwarta komunikacja i unikanie bagatelizowania jej uczuć są fundamentem skutecznej pomocy.
- Pomoc w postaci zachęty do terapii oraz wiedza o zaburzeniach lękowych wspierają proces leczenia i zrozumienia objawów.
- Aktywność fizyczna, relaksacja i troska o własny dobrostan pozwalają efektywnie wspierać osobę cierpiącą bez ryzyka wypalenia.
Zrozumienie i empatia
Kluczowe jest okazanie zrozumienia dla uczuć i doświadczeń osoby cierpiącej na stany lękowe.
Należy unikać bagatelizowania jej przeżyć czy porównywania ich do własnych doświadczeń.
Ważne jest, aby słuchać uważnie i dać jej przestrzeń do wyrażenia swoich emocji.
Empatia i wsparcie są fundamentami w relacji z osobą cierpiącą na nerwicę.
Otwarta komunikacja
Zachęcanie do rozmowy o uczuciach i obawach może pomóc w redukcji napięcia.
Ważne jest, aby stworzyć atmosferę zaufania, w której osoba z lękiem czuje się bezpiecznie, dzieląc swoimi przeżyciami.
Zamiast narzucać rozwiązania, warto zadawać pytania otwarte, takie jak: „Jak się teraz czujesz?” czy „Co mogę dla Ciebie zrobić?”.
Należy unikać fraz typu „uspokój się”, które mogą być odebrane jako bagatelizowanie problemu.
Wsparcie w poszukiwaniu profesjonalnej pomocy
Zaburzenia lękowe często wymagają interwencji specjalistów.
Psychoterapia, zwłaszcza w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT), jest uznawana za skuteczną metodę leczenia.
Zachęcaj bliską osobę do skonsultowania się z psychologiem lub psychiatrą i, jeśli to możliwe, zaoferuj wsparcie w organizacji takich spotkań.
Edukacja na temat zaburzeń lękowych
Zrozumienie natury lęku i mechanizmów jego działania może pomóc zarówno Tobie, jak i osobie cierpiącej w radzeniu sobie z objawami.
Psychoedukacja jest istotnym elementem terapii, pomagającym w identyfikacji i modyfikacji myśli oraz zachowań prowadzących do lęku.
Zachęcanie do zdrowego stylu życia
Regularna aktywność fizyczna, techniki relaksacyjne oraz zdrowa dieta mogą wspomagać redukcję objawów lękowych.
Ćwiczenia fizyczne pomagają w obniżeniu napięcia, a techniki relaksacyjne, takie jak trening Jacobsona czy trening autogenny Schultza, uczą kontroli nad ciałem i umysłem.
Unikanie niewłaściwych reakcji
Pewne zwroty mogą nieświadomie pogłębiać uczucie izolacji u osoby z lękiem.
Należy unikać komentarzy typu „Przestań się martwić” czy „Inni mają gorzej”.
Warto skupić się na aktywnym słuchaniu i akceptacji uczuć rozmówcy.
Cierpliwość i dostępność
Proces radzenia sobie z lękiem jest często długotrwały i wymaga czasu.
Twoja cierpliwość i gotowość do bycia obok w trudnych momentach są nieocenione.
Pamiętaj, że Twoje wsparcie może znacząco wpłynąć na skuteczność terapii i samopoczucie bliskiej osoby.
Zadbanie o siebie
Pomaganie osobie doświadczającej stanów lękowych może być emocjonalnie obciążające.
Naturalne jest, że chcesz być jak najbardziej obecny i wspierający, ale nie możesz zapominać o własnych potrzebach i ograniczeniach.
Osoby wspierające nierzadko odczuwają wypalenie emocjonalne, frustrację, a nawet poczucie winy, jeśli nie potrafią „pomóc wystarczająco”.
Dlatego tak istotne jest:
- Ustalanie zdrowych granic – Pomoc nie oznacza dostępności 24/7. Jeśli czujesz, że zaczyna Ci to ciążyć, jasno komunikuj swoje granice w sposób empatyczny, np.: „Chcę Ci pomóc, ale potrzebuję teraz chwili dla siebie, żeby zebrać siły”.
- Zachowanie równowagi – Kontynuuj swoje codzienne aktywności: spotkania towarzyskie, hobby, ruch fizyczny. To nie egoizm, tylko profilaktyka – również Twoje zdrowie psychiczne się liczy.
- Rozmowa z kimś zaufanym lub specjalistą – Możesz potrzebować wsparcia, by lepiej radzić sobie z emocjami wynikającymi z towarzyszenia bliskiej osobie w kryzysie. Konsultacja z psychologiem może być bardzo pomocna.
- Nie bierz na siebie roli terapeuty – To częsty błąd. Nawet najlepsze intencje nie zastąpią profesjonalnej terapii. Twoją rolą jest towarzyszyć, nie „naprawiać”.
Wsparcie dla osoby z zaburzeniami lękowymi może działać tylko wtedy, gdy osoba wspierająca również o siebie dba.
Bez tego pomoc może stać się źródłem przeciążenia, które z czasem wpłynie negatywnie na relację i obie strony.
Podsumowanie
Wspieranie osoby zmagającej się z zaburzeniami lękowymi to wyzwanie, które wymaga empatii, wiedzy i zaangażowania.
Poprzez otwartą komunikację, edukację, zachęcanie do profesjonalnej pomocy oraz promowanie zdrowego stylu życia, możesz znacząco przyczynić się do poprawy jej jakości życia.
Umów się na psychoterapię
Źródła
- Bandelow B. i in., Efficacy of treatments for anxiety disorders: A meta-analysis, „International Clinical Psychopharmacology” 2015, 30(4), s. 183–192.
- Barlow D. H., Anxiety and Its Disorders: The Nature and Treatment of Anxiety and Panic, „Guilford Press” 2002.
- Hofmann S. G., Smits J. A. J., Cognitive-behavioral therapy for adult anxiety disorders: A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials, „Journal of Clinical Psychiatry” 2008, 69(4), s. 621–632.
Dowiedz się więcej
- Ciągłe uczucie lęku i niepokoju
- Stany lękowe: ich anatomia i fizjologia
- Domowe sposoby na stany lękowe
- Wpływ lęku na układ odpornościowy
