Psychoterapia to proces, który może przynieść wiele korzyści, ale nie zawsze przebiega tak, jak tego oczekujemy.
Czasami pojawia się myśl o przerwaniu terapii – czy to poprzez chwilowe zwątpienie, czy przez rzeczywistą, pilną potrzebę zakończenia współpracy z terapeutą.
W tym artykule omówimy sytuacje, w których warto rozważyć przerwanie terapii i jak to zrobić w sposób przemyślany.
Kiedy warto rozważyć przerwanie terapii?
Nie każda terapia prowadzi do oczekiwanych rezultatów i nie każda relacja terapeutyczna będzie odpowiednia.
Przerwanie terapii nie oznacza porażki – czasem jest to po prostu najlepsza decyzja.
Ważne jest, aby świadomie ocenić sytuację i podjąć decyzję na podstawie realnych potrzeb.
Brak postępów przez dłuższy czas
Terapia to proces, który wymaga czasu, ale jeśli po wielu miesiącach nie widzisz żadnych efektów, warto zastanowić się, czy ta forma wsparcia jest dla Ciebie skuteczna.
Może to być znak, że warto zmienić terapeutę, podejście terapeutyczne lub skupić się na innym obszarze pracy.
Brak poczucia bezpieczeństwa lub komfortu
Dobra relacja z terapeutą opiera się na zaufaniu.
Jeśli czujesz, że nie możesz otwarcie mówić o swoich problemach, obawiasz się oceny lub nie masz poczucia wsparcia, warto to omówić.
Jeśli sytuacja się nie zmienia, może to być znak, że lepiej poszukać innego terapeuty.
Niezgodność z wartościami lub metodami terapeutycznymi
Jeśli nie zgadzasz się z podejściem terapeuty i masz poczucie, że jego metody są dla Ciebie niewłaściwe, warto o tym porozmawiać.
Terapeuta powinien wyjaśnić swoje podejście, ale jeśli nadal czujesz, że to nie jest to, czego potrzebujesz, masz prawo zrezygnować.
Uczucie zależności od terapeuty
Terapia powinna uczyć samodzielności w radzeniu sobie z problemami.
Jeśli masz wrażenie, że stajesz się nadmiernie zależny/a od terapeuty i boisz się funkcjonować bez jego wsparcia, warto zastanowić się nad sensem dalszej terapii lub zmianą podejścia.
Naruszenie granic lub zasad etyki
Jeśli terapeuta zachowuje się w sposób nieetyczny, np. przekracza Twoje granice, narzuca swoje przekonania, bagatelizuje Twoje problemy lub angażuje się w relację wykraczającą poza standardową relację terapeutyczną, należy natychmiast przerwać terapię i – jeśli to konieczne – zgłosić naruszenie do odpowiednich instytucji.
Problemy finansowe lub organizacyjne
Czasami terapia staje się zbyt dużym obciążeniem finansowym lub trudno jest ją pogodzić z innymi obowiązkami.
Warto wtedy poszukać alternatyw, np. spotkań rzadziej niż dotychczas.
Osiągnięcie wystarczających efektów
Nie każda terapia musi trwać latami.
Jeśli czujesz, że nauczyłeś/aś się wystarczająco dużo, aby radzić sobie samodzielnie, możesz podjąć decyzję o zakończeniu terapii wcześniej niż planowałeś/aś.
Czerwone flagi – kiedy natychmiast przerwać terapię?
Niektóre sytuacje wymagają natychmiastowego zakończenia terapii, ponieważ mogą być szkodliwe lub nieetyczne.
Jeśli zauważysz któryś z poniższych zachowań u terapeuty, najlepiej od razu przerwać współpracę:
- Naruszanie granic osobistych – terapeuta przekracza granice fizyczne (np. dotyka Cię w sposób, który wywołuje dyskomfort) lub emocjonalne (np. zadaje nieodpowiednie, zbyt intymne pytania, naciska na tematy, o których nie chcesz mówić).
- Brak profesjonalizmu – terapeuta spóźnia się, odwołuje sesje bez uzasadnienia, rozmawia o sobie zamiast skupiać się na Tobie lub nie prowadzi terapii w uporządkowany sposób.
- Ocena i krytykowanie zamiast wsparcia – terapeuta sprawia, że czujesz się gorszy/a, zawstydza Cię, bagatelizuje Twoje problemy lub narzuca swoje poglądy, zamiast pomagać Ci znaleźć własne rozwiązania.
- Przekraczanie relacji zawodowej – terapeuta próbuje nawiązać kontakt poza sesjami w sposób nieprofesjonalny (np. prywatne wiadomości bez związku z terapią, propozycje spotkań towarzyskich, flirt).
- Brak poufności – terapeuta ujawnia informacje z Twojej terapii osobom trzecim bez Twojej zgody (chyba że istnieje zagrożenie życia, wtedy ma taki obowiązek).
- Brak kompetencji – terapeuta nie ma odpowiedniego wykształcenia, nie stosuje żadnej uznanej metody terapeutycznej lub nie potrafi wyjaśnić, na czym opiera swoją pracę.
- Nieetyczne zachowania finansowe – np. nagłe podwyżki cen bez wcześniejszej informacji, pobieranie opłat za odwołane sesje, na które miałaś/eś prawo.
Jeśli zauważysz którykolwiek z tych sygnałów, warto natychmiast przerwać terapię i – jeśli to konieczne – zgłosić sprawę do odpowiednich instytucji, takich jak stowarzyszenia psychoterapeutyczne czy izby zawodowe.
Jak przerwać terapię w odpowiedni sposób?
Jeśli decydujesz się na przerwanie terapii, warto zrobić to świadomie i z szacunkiem dla siebie i terapeuty:
- Omów swoją decyzję na sesji – Zamiast po prostu przestać się pojawiać, warto otwarcie powiedzieć, że rozważasz zakończenie terapii i dlaczego. Terapeuta może pomóc Ci podjąć najlepszą decyzję.
- Podsumuj, co wyniosłeś/aś z terapii – Nawet jeśli decydujesz się na zakończenie, zastanów się, co dała Ci terapia i jakie wnioski możesz z niej wynieść na przyszłość.
- Nie rezygnuj pochopnie – Jeśli masz chwilowy kryzys lub trudny moment w terapii, nie podejmuj decyzji pod wpływem emocji. Czasami to właśnie momenty dyskomfortu prowadzą do najważniejszych zmian.
- Jeśli to konieczne, poszukaj innego terapeuty – Rezygnacja z jednej terapii nie oznacza, że musisz całkowicie rezygnować z pomocy. Możesz poszukać innego specjalisty lub innej formy wsparcia, jeśli czujesz, że jest Ci potrzebne.
Dowiedz się więcej
- Ile trwa psychoterapia?
- Na czym polega psychoterapia?
- Czym jest psychoterapia? Wszystko o psychoterapii
- Na kogo nie działa psychoterapia?
- Czym nie jest psychoterapia?
