Jestem psycholożką w trakcie całościowego 4-letniego szkolenia psychoterapeutycznego w nucie poznawczo-behawioralnym.
Wybrałam nurt CBT, ponieważ łączy on naukową rzetelność z praktycznym podejściem do człowieka.
Pozwala mi pracować w sposób uporządkowany, ale jednocześnie bardzo ludzki – pokazując, jak zmiana myślenia może prowadzić do zmiany w emocjach i codziennym funkcjonowaniu.
W procesie terapeutycznym najważniejsze są dla mnie relacja terapeutyczna, poczucie bezpieczeństwa i rzetelna wiedza oraz stosowanie technik, których skuteczność poparta jest badaniami.
Zależy mi na tym, by każdy klient czuł się swobodnie i bezpiecznie.
Do każdej osoby i jej historii podchodzę z szacunkiem, otwartością i życzliwością, niezależnie od orientacji seksualnej, wyznania czy poglądów politycznych.
W swojej pracy jestem otwarta na sięganie po metody pracy i narzędzia spoza nurtu CBT.
Szczególnie bliskie są mi strategie związane z ACT, terapią dialektyczno-behawioralną, czyterapią schemtów.
Do każdego klienta podchodzę bardzo indywidualnie, dobierając narzędzia i strategie działania w taki sposób, by przyniosły dla danej osoby jak najlepsze rezultaty.
Najważniejszy jest dla mnie efekt, czyli widoczna poprawa w samopoczuciu i funkcjonowaniu klienta.
Dotychczasowe doświadczenie zawodowe zdobywałam głównie w fundacji, udzielając wsparcia osobom dorosłym w kryzysie oraz cierpiącym m. in. na zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju (depresja, dystymia), zaburzenia odżywiania, czy też mającym problemy w radzeniu sobie ze stresem lub relacjami z innymi ludźmi.
Obszarem pomocy psychologicznej, który szczególnie mnie interesuje, są zaburzenia lękowe (zwłaszcza fobia społeczna) oraz psychologia stresu.
Duży nacisk kładę na relację między sposobami radzenia sobie ze stresem a naszym samopoczuciem i satysfakcją z życia.
Wierzę, że nauka skutecznych strategii radzenia sobie może realnie podnieść nasz poziom życia.
Nieustannie poszerzam swoją wiedzę i umiejętności, żeby jak najlepiej pomóc osobom, które decydują się podjąć ze mną współpracę.
Uczestniczę w wielu szkoleniach i kursach, a także regularnie biorę udział w superwizji.
Sama również poddałam się oddziaływaniom terapeutycznym, by lepiej zrozumieć siebie, przepracować własne problemy i emocje, dzięki czemu mogę bardziej efektywnie wspierać innych.
Pracuję stacjonarnie oraz online z osobami dorosłymi, które m. in.:
- odczuwają długotrwały stres, lęk lub smutek, utrudniające codzienne funkcjonowanie,
- mają problemy w relacjach – w rodzinie, związku, pracy,
- czują się przytłoczone emocjami i nie wiedzą, jak sobie z nimi poradzić,
- mają niską samoocenę, brak pewności siebie lub trudności w podejmowaniu decyzji,
- przeżywają kryzys życiowy – np. utratę bliskiej osoby, rozwód, zmianę pracy,
- mają problemy ze snem, apetytem, koncentracją.
Nie każdy wie, że skończyłam nie tylko psychologię, lecz także filologię polską, dlatego chętnie polecam wszystkim książki z mojej ulubionej epoki literackiej – pozytywizmu, które – choć powstały w odległej rzeczywistości – poruszają tematy wciąż żywe i bliskie współczesnym doświadczeniom:
“Kaśka Kariatyda” Gabrieli Zapolskiej – historia młodej dziewczyny zmuszonej dźwigać ciężary emocjonalne i życiowe, które znacznie przewyższają jej możliwości. Obciążona oczekiwaniami otoczenia, stara się sprostać roli narzuconej jej przez
innych, jednocześnie tęskniąc za zauważeniem i prawem do własnych pragnień. To poruszająca opowieść o potrzebie wsparcia, granic i miejsca, w którym można być sobą.
„Dziurdziowie” Elizy Orzeszkowej – to z kolei studium życia rodziny uwikłanej w napięcia, niespełnione ambicje i wzajemne oczekiwania, które z czasem zaczynają przerastać jej członków. Wraz z rozwojem historii obserwujemy, jak brak komunikacji
i sztywne role rodzinne wpływają na emocje i decyzje bohaterów. To poruszający obraz ludzi próbujących odnaleźć własny głos w świecie, w którym lojalność, obowiązek i potrzeba bliskości nieustannie wchodzą ze sobą w konflikt
„Przedpiekle” Gabrieli Zapolskiej – ukazuje natomiast mroczniejsze oblicze ludzkiego doświadczenia. Powieść osadzona w realiach XIX-wiecznej pensji dla dziewcząt, skłania do refleksji nad tym, jak trudne doświadczenia, presja otoczenia i niewłaściwe wzorce wpływają na psychikę i kształtowanie się tożsamości młodych ludzi.