W swojej pracy psychoterapeutycznej towarzyszę osobom w odkrywaniu tego, co dla nich ważne, możliwe i dostępne – nawet jeśli w danym momencie trudno to dostrzec.
Wierzę, że każdy człowiek nosi w sobie siłę i zasoby, które – zauważone i docenione – mogą stać się początkiem zmiany i doświadczania większej lekkości w codzienności.
Jestem psychoterapeutką w trakcie certyfikacji w Podejściu Skoncentrowanym na Rozwiązaniach (grupa podejść systemowych).
Pracuję z osobami dorosłymi oraz młodzieżą od 15. roku życia.
Wspieram osoby w kryzysach, po trudnych doświadczeniach życiowych, zmagające się z lękiem, obniżonym nastrojem, trudnościami w relacjach oraz niskim poczuciem własnej wartości.
W centrum mojej uwagi jest człowiek – z jego historią, potrzebami i sposobem rozumienia świata.
Tworzę przestrzeń opartą na szacunku, empatii i autentycznym spotkaniu.
Często korzystam z metafor, pracy z wyobraźnią, technik doświadczeniowych.
Choć moje podejście bazuje na TSR, coraz bardziej interesuje mnie łączenie różnych perspektyw w pomaganiu.
Integruję również m.in elementy ACT, terapii IFS, podejścia narracyjnego i Porozumienia bez Przemocy (NVC), zwracając uwagę na potrzeby oraz jakość relacji z samym sobą i innymi.
Bliskie są mi postmodernistyczne nurty myślenia o człowieku – otwarte na różnorodność, kontekst, współtworzenie znaczeń.
Fascynuje mnie to, jak język, którym mówimy o sobie, wpływa na nasze życie.
Doświadczenie zdobywałam m.in. na oddziale ogólnym Specjalistycznego Psychiatrycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej, Oddziale Dziennym Leczenia Nerwic, a także współpracując z organizacjami pozarządowymi i placówkami prywatnymi.
Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie SWPS w Katowicach, jestem członkinią Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów TSR (PSTTSR).
Dbam o rozwój własny – uczestniczę w szkoleniach, konferencjach, czytam, pytam i poddaję refleksji swoją pracę.
Odbyłam psychoterapię własną, co było dla mnie ważnym etapem w rozumieniu siebie i swojej roli jako terapeutki.
Swoją pracę regularnie poddaję superwizji – to dla mnie przestrzeń uczenia się, wątpliwości i dbania o jakość relacji z osobami, które mi zaufały.
Jeśli czujesz, że to dobry moment, by o siebie zadbać – zapraszam Cię do spotkania. „Bo nawet najdalsza podróż zaczyna się od pierwszego kroku…”- Lao Tzu
Polecam 3 książki, które mnie poruszają, inspirują i zapraszają do refleksji:
„Jeden mały krok do szczęśliwego życia” – Yvonne Dolan
Cenię ją za prostotę, lekkość i wspierające spojrzenie.
Pokazuje, że nawet drobna zmiana ma znaczenie.
„Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie” – A. Jucewicz-Kwaśniewska, B. Dobroczyński
Poruszające rozmowy o tym, jak z trudnych momentów może wyłonić się coś nowego.
To rozmowy, które dają przestrzeń na trud i pokazują, że kryzys może być punktem zwrotnym.
Czyta się ją jak spotkanie – z drugim człowiekiem i z własnymi myślami.
„Wystarczająco dobre życie” – Ryszard Kulik
Piękna refleksja o byciu bliżej siebie, natury i życia takiego, jakie jest – wystarczająco dobrego.
Opowieść o tym, że nie trzeba być idealnym, by żyć pełniej.